Έξι συνήθειες που αποδίδονται σε ανθρώπους με πολύ ενεργό μυαλό

Υπάρχουν καθημερινές συνήθειες που σε έναν εξωτερικό παρατηρητή μοιάζουν εκκεντρικές, αλλά για όσους διαθέτουν ιδιαίτερα ενεργό μυαλό λειτουργούν ως μηχανισμός αποσυμπίεσης. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει δημοσίευμα που συγκεντρώνει έξι τέτοιες συμπεριφορές, συνδέοντάς τες με την υψηλή νοημοσύνη.

Πρώτη στη λίστα είναι η τάση για ενδελεχή αναζήτηση πληροφοριών. Όταν περισσεύει ελεύθερος χρόνος, το άτομο μπορεί να χαθεί σε θέματα που ξεκινούν από τα συστατικά της τροφής ενός κατοικίδιου και φτάνουν σε θεωρίες για την επίλυση της παγκόσμιας πείνας. Η ίδια ανάγκη εξηγεί, κατά το δημοσίευμα, γιατί η επιλογή εστιατορίου ή μπαρ δεν γίνεται ποτέ τυχαία: προηγούνται μενού, κριτικές, φωτογραφίες και η γενικότερη ατμόσφαιρα του χώρου. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Μοντάνα φέρονται να επισημαίνουν ότι η αναζήτηση οξύνει τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων και προσφέρει πρόκληση, ενώ το άγνωστο προκαλεί αμηχανία και η εκ των προτέρων γνώση χαρίζει ηρεμία.

Δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η διαρκής ανάλυση. Το συχνότερο παράπονο όσων έχουν υψηλή νοημοσύνη, σύμφωνα με το κείμενο, είναι η αδυναμία να «σβήσουν» τη σκέψη τους. Όταν εμφανίζεται άγχος, το εφεδρικό σχέδιο δεν αρκεί· απαιτούνται και εναλλακτικές λύσεις τρίτου και τέταρτου επιπέδου, ώστε να υπάρχει η αίσθηση πως η κατάσταση παραμένει υπό έλεγχο.

Στενά συνδεδεμένη είναι η ανάγκη για νοητικό ερέθισμα. Αν το μυαλό βαρεθεί, κατασκευάζει μόνο του σενάρια: από μια υποθετική διαφωνία στον χώρο εργασίας μέχρι τρόπους επιβίωσης σε ακραίες συνθήκες. Παρότι αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, η σκέψη δεν ησυχάζει πριν βρεθεί κάποια στρατηγική.

Τέταρτη συνήθεια είναι η ακαταστασία. Ένα γεμάτο και φαινομενικά ανοργάνωτο γραφείο, που στους περισσότερους προκαλεί εκνευρισμό, λειτουργεί ανακουφιστικά για τα άτομα με υψηλό IQ. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η επιστήμη έχει επανειλημμένα συνδέσει το ταραγμένο περιβάλλον με υψηλότερη δημιουργικότητα και καινοτόμο σκέψη, ενώ μια παρέμβαση τακτοποίησης μπορεί να αποσυντονίσει πλήρως, αφού μέσα σε αυτό το «χάος» υπάρχει λειτουργική λογική.

Πέμπτη στη λίστα είναι η συνήθεια να μιλά κανείς στον εαυτό του. Αν και μπορεί να φαίνεται περίεργο σε τρίτους, περιγράφεται ως ένδειξη έντονης εγκεφαλικής δραστηριότητας. Έρευνες δείχνουν, κατά το δημοσίευμα, ότι ο εσωτερικός μονόλογος που γίνεται εξωτερικός ενισχύει τη μνήμη, την εστίαση και τη συγκέντρωση, βοηθώντας στην οργάνωση πολλών παράλληλων σκέψεων.

Τελευταία είναι η αναβλητικότητα. Μελέτη στο Journal of Research in Psychology έδειξε ότι άτομα με υψηλό δείκτη νοημοσύνης τείνουν να αφήνουν τις υποχρεώσεις για το τέλος, καθώς η πίεση της προθεσμίας και η αδρεναλίνη της τελευταίας στιγμής παρέχουν τη διέγερση που χρειάζονται για να αποδώσουν στο μέγιστο.