Darby Saxbe: Τα παιδιά δεν χρειάζονται διαρκή προσοχή – αξία έχει και η πλήξη

Το αίσθημα ενοχής που συνοδεύει πολλούς γονείς, και ειδικότερα τις μητέρες, όταν θεωρούν ότι δεν αφιερώνουν αρκετό χρόνο στα παιδιά τους, βρίσκει αντίλογο σε μια κλινική ψυχολόγο. Η Darby Saxbe, μιλώντας στους New York Times, υποστηρίζει ότι τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από αδιάκοπη προσοχή και ότι είναι χρήσιμο να τους δίνεται η δυνατότητα να βαριούνται.

Η ίδια περιγράφει το μοτίβο που ακολουθούν σήμερα πολλές οικογένειες: στον ελεύθερο χρόνο τους οι ενήλικοι τοποθετούν τα παιδιά στο κέντρο και προσπαθούν διαρκώς να τα απασχολούν και να τα ψυχαγωγούν, ενώ συχνά τα μεταφέρουν σε αθλητικές δραστηριότητες ή μαθήματα μουσικής, όπου και εκεί άλλοι ενήλικοι τα καθοδηγούν.

Κατά την ψυχολόγο, αυτός ο τρόπος ανατροφής δεν εξαντλεί μόνο τους γονείς αλλά ενδέχεται να έχει και αρνητικές συνέπειες για τα ίδια τα παιδιά. Άλλωστε, όπως σημειώνει, δεν αποτελούσε ποτέ τον κανόνα στο παρελθόν: οι οικογένειες ήταν μεγαλύτερες, με πολλά παιδιά που μεγάλωναν σε κοινότητες όπου συνυπήρχαν γενιές, χωρίς έναν ενήλικο διαρκώς από πάνω τους.

Βασικό σημείο του επιχειρήματός της είναι ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουν τα παιδιά. Δεν προσλαμβάνουν γνώση μόνο μέσα από οδηγίες· μαθαίνουν παρατηρώντας και αντιγράφοντας τις πράξεις των ανθρώπων γύρω τους, είτε πρόκειται για τη συλλογή τροφής είτε για την αλλαγή ενός λάστιχου είτε για τον τρόπο που ένας ενήλικος χαλαρώνει με φίλους ύστερα από μια δύσκολη μέρα. Αυτού του είδους η παρατήρηση, λέει, τα προετοιμάζει από νωρίς για την ενήλικη ζωή.

Εξίσου σημαντικό είναι, σύμφωνα με την Saxbe, ότι όταν τα παιδιά ακολουθούν το πρόγραμμα των μεγάλων κερδίζουν κάτι που περιγράφει ως πολύτιμο δώρο: μαθαίνουν να ανέχονται την πλήξη. Αυτή η ικανότητα, αναφέρει, τροφοδοτεί την υπομονή, μαζί με την εφευρετικότητα και τη δημιουργικότητα.

Γι' αυτό, όταν δεν υπάρχει μια οργανωμένη δραστηριότητα για το παιδί, οι γονείς δεν έχουν λόγο να αισθάνονται ανεπαρκείς. Η ίδια επικαλείται ευρήματα της νευροεπιστήμης, σύμφωνα με τα οποία ο εγκέφαλος που ξεκουράζεται δεν είναι τεμπέλης: ενεργοποιείται όταν μένει ελεύθερος να κάνει τα δικά του και μάλιστα τείνει να υιοθετεί την οπτική των άλλων. Έτσι, σημειώνει, το ζητούμενο για παιδιά με ενσυναίσθηση και φαντασία, που μπορούν να βρουν μόνα τους τρόπους ψυχαγωγίας, είναι να μην καταλαμβάνεται συνεχώς το μυαλό τους.

Το σχετικό απόσπασμα κοινοποιήθηκε και από τον λογαριασμό New York Times Opinion.